Pijawki

Pijawki - właściwości lecznicze

Gruczoły ślinowe pijawek wydzielają m.in. białka, kolagen, serotoninę, testosteron, progesteron oraz związki przeciwzakrzepowe, które wywierają pozytywny wpływ na stan napięcia skóry, jej dotlenienie oraz ukrwienie, tym samym spowalniając proces starzenia się organizmu.​ Ważniejsze z tych substancji to:

HIRUDYNA – silny lek przeciwzakrzepowy

HIRUSTAZYNA – także działanie przeciwzakrzepowe

SUBST. ZBLIŻONA DO HISTAMINY – rozszerza naczynia krwionośne

BDELINA – substancja o działaniu przeciwzapalnym

APYRAZA – zmniejsza lepkość krwi

ANTYELASTAZA – hamuje działanie elastaz, czyli związków rozkładających elastynę, znajdującą się m. in. w skórze i zapewniającą elastyczność. Antyelastaza spowalnia więc procesy starzenia się skóry

LIPAZY I ESTERAZY – substancje rozkładające tłuszcze (działanie przeciwmiażdżycowe)

GILANTYNA – związek o silnych właściwościach antyprzerzutowych i przeciwzakrzepowych. Ze względu na dużą ilość siarki regeneruje stawy

EGLINA – środek przeciwzapalny, aktywny antyutleniacz (blokuje stany zapalne, hamuje starzenie się organizmu)

DESTABILAZA – rozpuszcza powstałe skrzepy, regeneruje naczynia krwionośne, reguluje poziom cukru i ciśnienie krwi

HEMENTYNA – działa przeciwzakrzepowo, rozpuszczając także utworzone zakrzepy

HIALURONIDAZA – silny antybiotyk, poprawia przepuszczalność błon dla innych związków

ENDORFINY – substancje przeciwbólowe, uspokajające, poprawiające nastrój

NEUROTRANSMITTERY – regulują pracę układu nerwowego

CHLOROMYCETYNA – działanie przeciwbakteryjne

SUBSTANCJE ANTYNOWOTWOROWE

W czasie jednorazowego przystawienia pijawka wypija jej maksymalnie 10 ml krwi. Podczas ssania następuje poprawa mikrocyrkulacji (lepsze ukrwienie, dotlenienie tkanek, rozszerzenie naczyń włosowatych, sprawniejszy przepływ limfy, usunięcie toksyn i obrzęku) Jednak równie ważną funkcję spełnia wydzielina ślinianek pijawki. Zawarte w niej związki, wpuszczane do organizmu w czasie zabiegu stawiania pijawek, powodują chemiczną odbudowę komórek, przerwanie patologicznych procesów zapalnych, alergicznych i zwyrodnieniowych.

Stawianie pijawek nie jest panaceum na wszystkie choroby, ale pomaga w następujących dolegliwościach:

zakrzepowe zapalenie żył, wrzodziejące zapalenie podudzi, migreny, trudno gojące się rany, hemoroidy, częste przeziębienia (wzmocnienie odporności), zapalenie przydatków, bolesne miesiączki, fibro mięśniaki i fibro gruczolaki macicy, łagodzenie objawów menopauzy, zapalenia błony śluzowej pochwy i macicy, policystyczność jajników, bezpłodność, impotencja, prostata, choroby skóry (wrzody, cellulit, wysypki), choroby zatok, alergie, choroby serca (m.in.: choroba niedokrwienna serca, zapalenie mięśnia sercowego, stan przed i po zawale mięśnia sercowego), choroby nerek, astma oskrzelowa, przewlekłe zapalenia oskrzeli, rozedma płucna, przewlekła zakrzepica płucna, choroby przewodu pokarmowego (wzdęcia), uszkodzenie wątroby, przewlekłe wrzody żołądka i dwunastnicy, przewlekłe zapalenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, zapalenie pęcherzyka żółciowego, miażdżyca (wysoki cholesterol), nadciśnienie, bóle i zwyrodnienia stawów, obrzęki, choroby reumatyczne, zwyrodnienia stawów i kości, zapalenie stawów, przykurcze w zakresie kończyn i szyi, krwiaki pourazowe, choroba Parkinsona i Alzheimera, choroby kręgosłupa (rwa kulszowa, zapalenie korzonków), choroby układu nerwowego (depresja, nerwice, bezsenność), urazy (krwiaki, zakrzepy, złamania, zwyrodnienia, procesy zrostowe, wylewy do mózgu), choroby oczu i choroby uszu (szumy, zapalenie nerwów), zapalenie zatok, jaskra i inne.

Przeciwskazania do hirudoterapii to:

  • hemofilia i antykoagulanty bezwzględne
  • anemia — wartość hemoglobiny niższa niż 10 mg%
  • stan po krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego
  • ostre stany infekcyjne
  • ciężkie stadia chorób wewnętrznych i immunosupresja (marskość wątroby, HIV, immunosupresja w chemioterapii, dializy, ciężka niewydolność nerek, zapalenie płuc)
  • ciężka alergia
  • ciąża
  • zaburzenia w gojeniu się ran (np. miażdżycowe krytyczne niedokrwienie kończyn)
  • chorzy nieprzytomni
  • upośledzenie umysłowe
  • blizny keloidowe. 12. Skazy krwotoczne
  • zakrzepica żył głębokich
  • zespół stopy cukrzycowej z objawową martwicą tkanek
  • schorzenia grzybicze skóry
  • nowotwory skóry
  • pęcherzyce o podłożu autoimmunologicznym
  • głębokie ubytki skóry — odleżyny i owrzodzenia
  • zmiany na skórze wynikające z chorób wewnętrznych
Pijawki - Lipowa Sport&Health Piaseczno

Zastosowanie pijawek w kosmetyce

Już po pierwszym zabiegu z zastosowaniem pijawek skóra staje się napięta, nawilżona i jedwabiście gładka. Maseczka taka ma właściwości regeneracyjne i odnawiające skórę. W ślinie pijawki znajduje się wiele hirudozwiązków zawierających składniki odmładzające skórę:

  • kwas hialuronowy – bardzo silnie działa przeciwzmarszczkowo
  • hormony sterydowe – odpowiadają za młody wygląd skóry lipidy oraz kwasy fosfatydowe, które wzmacniają warstwę ochronną skóry
  • fosfolipazy – wspomagają gojenie samej rany po pijawce i poprawiają funkcje metaboliczne skóry
  • elastyna i kolagenaza – zwiększają przenikanie do skóry hirudozwiązków
  • antyelastaza – spowalnia proces starzenia się skóry
  • lipazy i esterazy – rozkładają tłuszcze naturalny, żywy kolagen
  • hormony sterydowe: kortyzol, testosteron, progesteron, dehydroepiandrosteron, androsteron, estriadiol

Co powoduje, że maseczka z krwi tak wspaniale działa na skórę?

Dzięki tej maseczce nasza skóra otrzyma tylko naturalne składniki, bez żadnej chemii, parabenów czy też konserwantów, które występują w składach gotowych kremów i maseczek. Maseczka z krwi pijawki jest w 100% naturalnym liftingiem, a jej efekty docenią Panie w każdej grupie wiekowej.

Jakich efektów należy spodziewać się po takim zabiegu kosmetycznym?

Krew pacjenta pobrana w czasie zabiegu hirudoterapii jest wspaniale działającą maseczką liftingującą. Efekty widoczne są już bezpośrednio po pierwszym nałożeniu maseczki – płytkie zmarszczki i delikatne przebarwienia znikają, cera wygląda młodziej, jest rozświetlona, skóra staje się napięta, nawilżona i jedwabiście gładka. Maseczka skutecznie wpływa też na zmniejszenie trądziku i innych chorobowych zmian skóry twarzy.

Efekty widoczne natychmiastowo po zabiegu:

Efekty widoczne natychmiastowo po zabiegu:

  • redukcja zmarszczek
  • wygładzenie skóry
  • spowolnienie procesów starzenia
  • poprawa jędrności i elastyczności
  • skuteczne nawilżenie
  • usuwanie przebarwień
  • normalizacja funkcji życiowych skóry

Maseczka doskonale sprawdza się również przy leczeniu trądziku. Dla podniesienia efektu końcowego oraz trwałości skutków terapii, wykonuje się serię 2-3 zabiegów.

PRZED ZABIEGIEM

Pacjent na 24 – 48 godzin przed terapią nie może używać dezodorantów, pachnących wód i innych kosmetyków. Dobę przed zabiegiem do higieny należy stosować bezzapachowe naturalne mydło. Także stosowanie kremów koloryzujących, szminek, może uniemożliwić terapię, ze względu na częste występowanie w nich związków kobaltowych. Jeżeli nawet pijawka przyssie się do ciała pacjenta, to nastąpi zablokowanie wydzielania związków ślinowych i efektu terapeutycznego nie będzie, pomimo wypicia przez pijawkę części krwi. Zwykle taka pijawka bardzo szybko odpada od ciała pacjenta. Pacjent na dobę przed terapią nie powinien spożywać alkoholu ani jeść ostrych potraw oraz przypraw np. czosnek, curry, chili itp. Mogą one skutecznie odstraszyć pijawkę. Czysta wymyta skóra nie wymaga dezynfekcji, a jeśli już się ją stosuje np. przy pomocy spirytusu, to należy odczekać do 5 minut celem ulotnienia się zapachu. Czasem z niewiadomych powodów pijawki nie chcą się przyssać. Najczęstszymi przyczynami tego zjawiska są:

  • Zdenerwowanie pacjenta
  • Zdenerwowanie osoby przystawiającej pijawki
  • Nieumiejętne obchodzenie się z pijawkami
  • Pora roku np. upalne lato
  • Wahania ciśnienia atmosferycznego
  • Faza księżyca (okres pełni)
  • Chłodna powierzchnia skóry pacjenta

W takich przypadkach należy próbować zachęcić pijawki do przyssania się, w następujący sposób: starać się pokonać zdenerwowanie, unikać niekorzystnych dni do przystawiania pijawek, nagrzewać chłodne miejsce np. suszarką, nakłuć skórę, aż do pokazania się kropli krwi. Jeżeli te metody zawiodą wymienić pijawki lub jeśli to możliwe przełożyć zabieg.

PO ZABIEGU

Po zakończonej terapii krew sączy się z ran i nie krzepnie. Tak może być do 6 – 12 godzin. Jeśli krew sączy się powyżej 12 godzin, to jest to powód do niepokoju. Pacjent powinien sprawdzić w laboratorium morfologię krwi i układ krzepnięcia i należy wydłużyć czas między zabiegami. Opatrunków najlepiej nie usuwać aż do następnego dnia, nie dotykać ran, stosować letnią wodę do kąpieli, nie szorować ran po pijawkach. Jeśli krwawienie wydłuża się do ponad 24 godzin i nie ustępuje, to świadczyć to może o ukrytej skazie krwotocznej, co jest przeciwwskazaniem do hirudoterapii. Po terapii nie należy wykonywać ciężkich prac i ograniczyć ruchliwość, zwłaszcza jeśli zabieg dotyczył narządów ruchu. Opatrunek należy wykonać bardzo starannie. Ranę zdezynfekować np. środkiem Octenisept lub Tribactik itp., nastepnie na ranki założyć jałowy gazik, a dopiero na nim gruba warstwę gazików lub innych materiałów opatrunkowych o dużej chłonności krwi np. podpaskę. Jeśli po kilku godzinach opatrunek przesiąknie krwią, należy zdjąć wierzchnią warstwę i dołożyć świeżych kompresów, a nie wzywać od razu Pogotowia Ratunkowego. Po dobie od zabiegu może wystąpić swędzenie wokół ran, co najczęściej jest rzeczą normalną. W takich sytuacjach nie wolno drapać ran, ani ich okolic, a użyć środków łagodzących jak Fenistil, żel aloesowy lub opatrunki z roztworu octu jabłkowego.

Prawidłowo założone opatrunki skutecznie zabezpieczają pacjenta na parę godzin. Pojawiające się zaczerwienienia wokół ran po pijawkach po tygodniu świadczą raczej o reakcji alergicznej, niż o ewentualnej infekcji.

HISTORIA HIRUDOTERAPII

Historia stawiania pijawek przeplata się z technikami krwioupustów od ponad 2000 lat. Zapiski dotyczące medycznego wykorzystywania pijawek datują się do początku cywilizacji. Szczytowym okresem w leczniczym wykorzystaniu pijawki jest wiek XVIII i XIX. Po roku 1830 praktyka stawiania pijawek zaczęła stopniowo zanikać w związku z wprowadzeniem na coraz szerszą skalę leków farmaceutycznych. Dopiero odkrycie w 1884 roku przez profesora fizjologii Johna B. Haycrafta, że stanowiąca pożywienie pijawek krew nie ulega w jej przewodzie pokarmowym krzepnięciu ani psucie się, a następnie wyizolowanie z niej pod koniec 1950 roku czystego antykoagulantu – hirudyny zapewniło jej ponowny wzrost zainteresowania. Do czasów dzisiejszych odkryto ponad sto związków gruczołów ślinowych pijawki lekarskiej o pożądanych właściwościach leczniczych.

W 2004 r. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) dopuściła pijawki lekarskie (Hirudo medicinalis) do obrotu w medycynie, uznając je za oficjalną metodę leczenia. Podobnie jest w Rosji, Kanadzie, Anglii i Francji. Przystawianie pijawek jest tam refundowane. W Polsce terapia pijawkowa posiada numer katalogowy 99.991 — w Spisie Procedur Medycznych ICD-9 PL (wersja 5.19), służących jako podstawa do rozliczeń z NFZ. Okazało się, że działają one silniej niż podawane chorym leki przeciwzakrzepowe i rozszerzające naczynia. Lekarze powoli przekonują się do pijawek i rozumieją, że w wielu przypadkach są one bardziej skuteczne od stosowanych powszechnie leków. Pijawka lekarska w obecnej dobie uważana jest za żywe, miniaturowe laboratorium farmakologiczne.